KPN Marathon Vierdaagse

Dag 1: Leeuwarden

Donderdag stond voor ons de eerste wedstrijd van de lang verwachte marathon vierdaagse op het programma in Leeuwarden. Ik had er net zoals de rest van de ploeg veel zin in, maar was ook best wel een beetje zenuwachtig. Vier dagen achter elkaar koersen had ik namelijk nog nooit gedaan.
Om 19:00 uur klonk voor ons het startschot voor een wedstrijd over 70 ronden. We zaten alle vier lekker in de wedstrijd. Aggie, Ankie en Laura sprongen mee met diverse kopgroepen, maar helaas hield geen van deze uitlooppogingen stand. Ik kon me gelukkig goed staande houden in de buik van het peloton. Doordat er geen enkele kopgroep weg bleef konden we ons op gaan maken voor een massa sprint. Voor mij was dit voor het eerst dit seizoen dat ik midden in het sprintgeweld mijn plekje moest bemachtigen. In alle hectiek konden we elkaar redelijk goed vinden. Dit resulteerde in een 10e plek voor Aggie, een 16e plek voor Laura, een 30e plek voor Ankie en ik werd 35e.
Na de wedstrijd stond er nog een leuke verrassing voor ons klaar. Onze hoofdsponsor CENNED had ons voorzien van een riant kerstpakket, met allemaal lekkere spullen erin. Hier zullen we ons zeker mee vermaken deze kerst!

Groetjes Nienke


Dag 2: Utrecht

De koers verloopt bijna hetzelfde als gisteren. Er zijn veel uitlooppogingen maar niks krijgt de zege van het peloton. Team CENNED rijdt attent en zit bijna overal bij. Zo niet dan rijden we het gat (mee) dicht. Halverwege komt Ankie ten val en dat op een ongelukkig moment, er wordt namelijk net aangevallen. Hierdoor kan ze de aansluiting niet meer maken en moet ze de koers verlaten. Nienke rijdt erg sterk en weet zich goed te handhaven in de buik van het peloton. Ze weet als 47ste te eindigen. Laura en Aggie weten elkaar te vinden in de finale. Deze gaat er weer hectisch aan toe. Soms lijkt het wel een bokswedstrijd. Uiteindelijk finishen ze wel kort met een 9de en 6de plaats. Nu is het zaak om goed te herstellen voor dag 3. Op naar Breda!

Groetjes Aggie


Dag 3: Breda

Twee gehad, nog twee te gaan! Met de auto volgeladen rijden we zaterdagmiddag richting Breda. Na deze lange autorit zijn we allemaal wat sloom, maar na een goede warming-up, verzorging van Jurjen en wedstrijdbespreking zijn we er toch klaar voor.

In het begin van de wedstrijd wordt er nog wat aftastend gereden. Hoe staat iedereen ervoor en hoe voelen de benen? Er worden hier en daar wat speldenprikjes uitgedeeld. Laura heeft vleugels en rijdt een erg sterke wedstrijd. Het lijkt wel of ze overal tegelijk is. Helaas lukt het niet om een kopgroep te forceren en zitten Aggie en ik vandaag minder goed in de wedstrijd. Ik rijd veel achterin en het lukt niet om op de schuiven. Gelukkig hebben we ons jonkie Nienke nog. Zei schaatst wederom een dijk van een wedstrijd, zit lekker in het peloton en haalt makkelijk de eindstreep. Laura finished in de massasprint wederom in de top 10.
Jurjen zet deze vierdaagse ook zijn beste beentje voor en na de massage hoeven we gelukkig niet helemaal terug te rijden naar het hoge noorden. Alida heeft geregeld dat we in Breda kunnen blijven slapen. Dat is fijn, want met nog één wedstrijd te gaan kunnen we die energie goed gebruiken.

Tot morgen!
Ankie


Dag 4: Finaledag Alkmaar

Gisteren stond ons nog 1 taak te doen. 100 rondes rijden en dan is de vierdaagse weer voorbij.

Onze tactiek; gewoon gaan, niet te veel bezig zijn met het klassement maar voor een goede daguitslag gaan. Dat was duidelijk en we reden alle vier een erg goede wedstrijd. Petje af voor Nienke ze rijdt gewoon alle vier de dagen uit en zelfs na 3 dagen koersen reed ze gewoon weer goed mee voorin en finisht netjes in het peloton. Dit belooft wat voor de rest van het seizoen. Ankie rijdt ook een sterke wedstrijd. Helaas kwam ze ten val, maar goede benen had ze zeker! Ze kwam nog terug in het peloton terwijl er hard gereden werd. Ankie reed een sterke finale en kon mij nog erg goed coachen in de finale. Ik reed zelf ook weer een sterke wedstrijd, maar miste helaas de kopgroep waar ik erg van baalde. Ook Ankie baalde hiervan, want de kopgroep ontstond toen ze net weer aansloot bij het peloton. Gelukkig hadden we Aggie nog die wel goed oplette en wel bij de kopgroep zat. Een finale rijden blijft altijd moeilijk in een kopgroep. Wie moet je kiezen? Moet je wel of niet gaan? Uiteindelijk werd Aggie 7de. Wij kunnen alle vier terugkijken op een goede vierdaagse, waar wij als team goed hebben gereden en steeds meer op elkaar ingespeeld raken!

Op naar woensdag want dan staat alweer de volgende wedstrijd op ons te wachten. De wedstrijd zal verreden worden op FlevOnice! Wij hebben er in ieder geval zin in.

Groetjes,

Laura

KPN Cup 7 Enschede

Gisteren stond alweer de 7de wedstrijd van de marathoncompetitie op de kalender. En dit is tevens ook de laatste competitiewedstrijd van 2016. Volgende week rijden wij de vierdaagse, maar dat is een apart klassement en telt niet meer voor de cup.
Gisteravond om 19.25 uur klonk het startschot voor onze wedstrijd over 80 ronden. Aggie, Ankie en ik zaten meteen goed in de wedstrijd en reden attent mee. Nienke had een andere startpositie gekozen en reed zo haar eerste helft van de wedstrijd goed mee in de buik van het peloton. Helaas had Nienke een mindere dag en moest ze de wedstrijd halverwege verlaten. Nieuwe kansen komen in de vierdaagse, dat wordt een wedstrijd voor de sterke dames en sterk is Nienke zeker.

Ondertussen reed ik een attente wedstrijd, zat vaak mee en reed ook lekker. Iets over de helft ontstond er een grote kopgroep. Aggie zat er goed bij en deze groep zou zeker rond gaan. Voor Ankie en mij was het opletten geblazen, want de nummers 1 en 2 van het klassement reden nog in het peloton en die twee zouden zeker nog een poging wagen om naar de kopgroep toe te springen. Ik zat achter de nummer 1 en 2 en hield ze goed in de gaten. Op het moment dat ze gingen, ging ik ook mee alleen werd het gat dichtgegooid aan de binnenkant en kon ik er net niet langs. Gelukkig zat Aggie wel in de kopgroep en die pakte een rondje voorsprong. Voor Ankie en mij was het nu zaak om ons te gaan focussen op de sprint van het peloton. Wij kozen allebei het goede treintje en werden uiteindelijk 2de en 4de van de peloton sprint. Dit resulteerde in plek 17 en 19.

Aggie moest nog 10 rondjes doorrijden met de koplopers. Een moeilijk zaak, omdat de meeste ploegen met twee rijders waren en Aggie het in haar eentje moest klaren. Ze reed attent en reed nog even weg met 4 andere rijders helaas werden ze weer terug gereden en draaide het uit op een sprint. Aggie moest van ver komen, maar finishte netjes als 5de.

Waar het vorige week niet helemaal lekker liep verliep het vandaag erg goed. Nu allemaal goed herstellen. Donderdag beginnen wij aan de eerste wedstrijd van de vierdaagse in Leeuwarden. Wij hebben er zin in!!
Groetjes, Laura

KPN Cup 6 - Hoorn

Als topsporter ben je niet snel tevreden. Dat klinkt wat verwend, maar als je snel tevreden bent dan haal je nooit die top. De zoektocht naar de perfecte wedstrijd gaat met ups en downs. En gister was het voor mij letterlijk down. Een paar ronden voor het eind kreeg ik een trap van rechts en lag ik voor ik erg in had op het ijs. Er was dus genoeg reden tot ontevredenheid.

De dag begon zo mooi. Bij het uurtje losfietsen 's middags genoot ik van een winters zonnetje. Het was stralend weer, maar de kou hing in de lucht, bladeren op de weg in overvloed en af een toe de geur van een openhaard. Ik mijmerde wat voor me uit. Zouden dit de eerste tekenen van een mooie winter zijn? En zou er dit jaar dan eindelijk echt veel natuurijs komen? Goh, wat heb ik daar zin in. Volgende week nemen we een voorproefje op Flevonice. Bij gebrek aan een kunstijs wedstrijd is daar een trainingsdag belegd met de ploeg.

Dan de wedstrijd. Maya reed de tweede RegioTop wedstrijd over 50 ronden. In de massasprint kwam ze klem te zitten waardoor ze 7de werd. In het tussenklassement staat ze nu nog 4de. Nog volop kans dus.

Bij de Topdivisie reed Nienke minder lekker dan afgelopen weken en moest half koers de wedstrijd verlaten. Laura zat wel erg goed in de wedstrijd en zat in een beloftevolle kopgroep. Na een sterke achtervolging waarna ze aansloot, verloor ze toch de aansluiting. De kopgroep van 11 dames pakte vervolgens wel een ronde voorsprong. En dus moesten we ons als peloton opmaken voor een vroegtijdige eindsprint. Voor heel de ploeg was het eindresultaat wat teleurstellend. Aggie werd 22ste en Laura 28ste.

Ontevreden of niet, wat kan ik toch genieten van deze sport. In de wedstrijd strijden we tot we er bij neervallen. Maar na afloop is altijd gezellig langs de baan. Kijk maar eens op: https://m.youtube.com/watch?v=lP1gyCJ_4SM

Fijne sinterklaas allemaal. We zien jullie over twee weken. Dan rijden we in Enschede KPN Cup 7.

Groetjes Ankie

KPN Cup 5 - Haarlem

Het is zondagochtend 10 uur. Normaliter stap ik nu op de fiets voor een duur/herstelrit. Vandaag gaat dat hem niet worden ben ik bang. Piet Paulusma voorspelde het al.. zondag wordt het onstuimig! Als marathonschaatser leer je om niet van suiker te zijn, máár er zijn grenzen. Ik stel mezelf de vraag; is het verstandig om te gaan fietsen met harde wind, regen én kou? Ik wil fit blijven voor de nog komende wedstrijden en kies daarom voor de tacx.

Terug naar gisteravond. Haarlem was voor het marathonpeloton "the place to be"! Vooraf bespreken we ons wedstrijdplan. We hebben een team plan maar zeker ook onze eigen wensen en verbeterpunten t.o.v. vorige week. Vol goede moed melden we ons rond 19.30u bij de scheidsrechter. Gelijk vanaf de start zit het tempo er goed in en ontstaan er meerdere kleine kopgroepjes. Ik besluit om mijn benen te testen en demarreer als een kopgroep is bij gehaald. Helaas krijg ik niemand mee en staak de poging. Ik merk dat de benen niet super zijn, want ik herstel niet snel genoeg. Laura heeft wel goede benen en vertegenwoordigd CENNED in veel kopgroepen. Even later is ook Ankie warm gedraaid en zo wisselen ze elkaar mooi af. Nienke heeft na vorige week, waar ze haar eerste wedstrijd uitreed, de spirit te pakken en weet zich super goed te handhaven in de buik van het peloton. Inmiddels zit ik weer wat beter in de wedstrijd en zie 2 dames wegrijden. Ik besluit om er achter aan te gaan. Ik weet aan te sluiten en even later rijdt er een mooie kopgroep rond waarin de meeste ploegen zijn vertegenwoordigd. Ik bedenk me dat dit de slag wel eens zou kunnen zijn.

]Toch zit ik niet heel lekker en dan slaat het noodlot toe. Ik haak mezelf in de bocht en ga onderuit. Ik wil snel opstaan om in ieder geval weer aan te sluiten bij het peloton. Dat lukt wel, maar dan krijg ik toch weer een gaatje. Ik hang steeds op een kleine achterstand van het peloton en het lukt me niet om de aansluiting te krijgen. Dan zie ik een herkenbaar pakje (Nienke) voor me en ik weet toch aan te sluiten. Is toch fijn om even te herstellen achter een ploeggenootje. Ondertussen zitten Laura en Ankie een stuk beter in de wedstrijd. Helaas missen we dan uiteindelijk wel de beslissende slag. De kopgroep houdt uiteindelijk nog net genoeg voorsprong. In de sprint van het peloton weet Laura na een zeer chaotische finale (met teveel duw en trekwerk van de concurrenten) naar een nette 14de plaats te sprinten. Ankie sprint met een 20ste plek naar haar eerste punt. Nienke rijdt gewoon weer een marathon uit en komt als 54ste over de streep. Ik zelf finish toch wel teleurgesteld als 30ste.

Volgende week Hoorn. Nieuwe ronden, nieuwe kansen!

Groetjes Aggie

Mass start en debuut

Gisteravond werd de 4de KPN marathoncup verreden in het nieuwe Thialf. Lees hieronder het verslag van het debuut van onze regiorijdster Maya. Voorafgaand hieraan reed Aggie de laatste competitiewedstrijd mass start.

Mass start

Aggie met fanclub

Om 17.15 mocht ik vertrekken voor 16 rondjes in de Mass start. Vooraf had ik weer een plan in mijn hoofd. Zou toch leuk voor de sponsor zijn als ik een NK mee kan pakken. Punten pakken was dus noodzakelijk. Bij de eerste tussensprint serie grijp ik mijn kans en weet ik 3 punten te pakken. Hoppa.. doel bereikt! Daarna meng ik me niet echt meer in de strijd en finish ergens in de staart van het pelotonnetje. Zo gezegd... ik mag het NK rijden op 30 december!

Groetjes Aggie

Mijn debuut

Zaterdagochtend kreeg ik een telefoontje van Alida, met het bericht dat Laura ziek was en dus niet kon rijden. Dit betekent dat er een plekje vrij kwam in de ploeg, en dat ik dus mocht rijden, als ik dat wilde. Daar hoefde ik niet lang over na te denken, natuurlijk wilde ik mijn debuut rijden in het prachtige nieuwe Thialf!

’s Middags, voordat de marathons begonnen, werd de laatste mass-start wedstrijd verreden. Aggie ging van start in de A-groep………….

Om 19.00 uur mochten we dan eindelijk. Al lag er op mij weinig druk, ik voelde toch wel een beetje spanning voor de start. Gelukkig is dat na de start meestal vrij snel weg, en kon ik toen lekker rijden!

Met vijf rijen dik reed het peloton haar eerste rondjes. In het begin waren er een aantal valpartijen in het peloton, doordat het nog niet zo hard ging. Maar het ijs was snel, daardoor ging het gelukkig al snel redelijk hard en kwam het peloton al vrij snel op een lint. Er waren vaak groepjes die weg probeerden te komen, waar ook Aggie en Ankie wel bij zaten, maar elke kopgroep werd weer terug gehaald door het peloton. Ik kon in het begin goed meerijden en reed soms ook wel voorin. Door de hoge snelheid moest ik twee keer uit het peloton lossen, maar ik wist beide keren weer terug te komen doordat het peloton precies op het goede moment even iets rustiger aan deed. Ook Nienke reed super goed mee in het peloton. Uiteindelijk liep de wedstrijd uit op een massasprint. Aggie zat er in de laatste rondes goed bij, en werd in de eindsprint 15^e. Ankie eindigde op een 31^e plek. Nienke reed haar eerste landelijke marathon uit en finishte als 60^e! Ik moest 5 rondjes voor het einde de staart van het peloton alsnog loslaten, en werd er 3 rondes voor de finish uit gehaald waardoor ik niet in de uitslag sta. Maar voor een eerste keer ben ik best tevreden!

Volgende week mogen we afreizen naar Haarlem. Hopelijk is Laura dan weer beter, en mag ik mijn teamies weer aanmoedigen!

Groetjes Maya

KPN cup 3 – Tilburg

Maya pak 3e plek in RegioTop competitie.

Afgelopen zaterdag mocht de hele ploeg afreizen naar het verre Tilburg. Zaterdag stond namelijk niet alleen een marathon voor de topdivisie en beloftedivisie op het programma, maar ook de RegioTop competitie ging zaterdag van start. Ruim dertig dames hadden zich opgegeven voor deze wedstrijd, waaronder ook onze Maya.  Iets over de helft van de wedstrijd waren twee dames weggereden, maar deze werden een aantal ronden voor het eind weer teruggepakt. Maya kon zich dus gaan klaarmaken voor de sprint. Ze had het goede wiel gekozen en kwam mooi voorin het peloton terecht. Met nog 1 ronde te gaan ging ze de sprint aan en eindigde op een mooie 3^e plek! Dit was alweer de derde podiumplek voor Maya.

Nienke vecht in het peloton.

Om half acht klonk voor ons het startsignaal. Direct vanaf het begin lag het tempo hoog. Ook was het erg oppassen in de bochten, want hier en daar zaten er wat oneffenheden in het ijs.  Na een aantal ronden voelde ik al dat mijn benen niet super goed waren en dat ik moest vechten om het tempo bij te houden. Aggie, Ankie en Laura reden goed voorin mee en sprongen om de beurt mee met de kopgroepen die probeerden weg te rijden.

De wedstrijd werd een ware veldslag. Na 25 ronden hield het voor mij helaas op en wapperde ik er vanaf. Een aantal ronden later brak het peloton in twee stukken. Aggie kon nog net aansluiten bij de eerste groep.

Aggie zit mee in de kopgroep

Ankie en Laura zaten in de tweede groep en aan de achterkant van deze groep wapperde de ene na de andere rijdster eraf. De eerste groep bestond uit 20 dames. Het begon erop te lijken dat deze dames een ronde zouden pakken. Ondertussen was Laura gevallen, ze stond snel op en probeerde nog aan te sluiten bij de kopgroep. Toen ze hier net bij was, viel ze weer op dezelfde plek en was het ook voor haar einde wedstrijd. Uiteindelijk pakte de kopgroep, die inmiddels uit nog 18 rijdsters bestond, een ronde voorsprong. Dit betekende dat het peloton de bel op 11 ronden zou krijgen. Ankie had een wiel gekozen en liet deze niet meer los. Ze sprintte naar een nette 23^e plek. Aggie had in de finale ook een mooi plekje bemachtigd en sprintte naar een keurige 5^e plek.

Volgende week staat de eerste marathon in het gloed nieuwe Thialf op het programma.

Tot dan!

Groetjes, Nienke

KPN cup 2 Groningen, oh nee Leeuwarden!

De tweede marathon wedstrijd zou in eerste instantie afgelast worden i.v.m. een KNSB Cup (langebaan) in Groningen. Gelukkig hebben wij een fantastische sponsor CENNED en natuurlijk ook de ijsbaan Leeuwarden. Hierdoor kon de wedstrijd toch doorgaan maar dan wel in Leeuwarden en wel de CENNED marathon!

Bij iedereen heeft de hele week de wedstrijd van vorige week goed in de benen gezeten. Het was dus even aftasten voor ons allemaal hoe het zou gaan. Nienke heeft nog ziek op bed gelegen deze week dus was het voor haar ook even kijken hoe het zou gaan. Na een hectisch begin waarin veel geduwd werd begonnen na ongeveer 10 ronden de eerste speldenprikjes. Ik zat meteen mee en dit was voor mij een goede test of ik nu wel een goede marathon zou rijden zonder pijn. Dit ging aardig goed. Daarna waren het Aggie en Ankie die goed in de wedstrijd zaten en vaak mee gingen met groepjes. Ook Nienke reed een sterke eerste deel van de wedstrijd. Zat goed voorin en dat was ook fijn voor ons, zo kon ze ons een beetje opvangen. Iets over de helft van de wedstrijd zat Aggie in een groep van 6 dames.

Deze leek rond te gaan, ze hadden namelijk al een halve baan voorsprong op het peloton. Daarna begon er nog een groepje weg te rijden richting de kopgroep waar Aggie inzat. Ankie en ik zaten te ver achterin en misten helaas het tweede groepje waardoor wij er achteraan moesten gaan. Op dit moment had Nienke het zwaar en moest de wedstrijd verlaten. Ze reed een goede wedstrijd en heeft weer meer rondjes gereden dan vorige week. Ondanks dat ze deze week niet helemaal fit was wel een goede wedstrijd voor Nienke. Ondertussen merkte ik dat het goed ging en stak mijn duim op naar Alida. Ik had geen pijn en ging de marathon uitrijden, als ik natuurlijk zou blijven staan. De

finale was ook erg chaotisch met veel duw en trek werk. Helaas werd Ankie hier slachtoffer van en werd onderuit gereden. Aggie en ik zaten goed bij elkaar en reden goed voorin mee, maar we konden helaas niet goed in het treintje komen. Met nog twee rondes te gaan zakte ik er doorheen. Aggie sprinten nog naar een mooie 11^e plaats. Ik was allang blij dat ik de marathon uitreed en werd uiteindelijk nog 22^ste.

Tot volgende week in Tilburg!

Groetjes Laura