woensdag 16 januari 2019

FlevOnice

Op een doordeweekse avond naar FlevOnice. Gisteravond stonden we met de hele ploeg aan de start voor een wedstrijd op de 2,5 km lange baan door de polder.

Het ijs lijkt een beetje op wat we volgende week voor de kiezen zullen krijgen op de Weissensee. Er zijn geen scheuren, maar daarvoor in de plaats extra veel Hollandse wind. De verlichting liet op sommige plekken wat te wensen over en de baan is erg smal. Reden genoeg voor een iets meer dan gewone spanning voor de wedstrijd. In de voorbespreking zijn we het snel eens. We moeten ervoor zorgen dat we vooraan staan bij de start zodat we niet klem komen te zitten achterin het peloton. Door de harde wind verwachten we dat het gelijk hard zal gaan.

Eenmaal aan de start vertelt een scheidsrechter nog even de laatste details. De wind staat zo hard in onze rug te blazen dat we nu al vooruit blazen. Laura grijpt haar kans en als het laatste woord gezegd is sprint ze richting de eerste bocht. Een chicane, eerst naar links en dan naar rechts. Sommige proberen pootje over de ander kant op. Onze voorspelling komt uit, het tempo ligt erg hoog. In het lang gerekte lint van 87 dames vallen gelijk de eerste gaten. Mooi om te zien dat we met de ploeg allemaal voorin zitten. Chantal rijdt lekker in het peloton en kan zich daar goed handhaven. Om beurten proberen we met groepjes los te komen. Dan springt Maya mee met één andere dame. Ze rijden met zijn tweeën bijna een hele ronde alleen vooruit. Voor Laura, Nienke en mij is het nu goed opletten tot er dames van ander teams gaan proberen een sprong naar de kopgroep te wagen. Op dat moment krijg ik op en stuk waar het erg donker is ineens een tik tegen mijn schaats en ga onderuit. Omdat het ‘s middags geregend heeft liggen er op veel plekken plassen op de baan. Mijn val veroorzaak een ware vloedgolf en Nienke krijgt hier ook nog een flinke plens van mee over haar schoenen. Als ik weer sta ben ik drijfnat, maar zie dat het peloton nog niet zo ver weg is. Als ik even later weer aansluit zijn er vooraan een aantal dames weggereden. Helaas zitten er niemand van ons bij. Als even later de kopgroep toch weer uit elkaar valt zien we dat Maya ook heeft moeten lossen. Er blijven nog 3 dames vooruit en we proberen uit alle macht weg te springen en anders het tempo in het peloton te houden om het gat niet al te groot te laten worden. Nienke rijdt een berensterke wedstrijd en ook Maya hersteld snel van haar uitstapje in de kopgroep. Laura vliegt over het ijs alsof ze net van start is en zelf zit ik inmiddels ook weer lekker in de wedstrijd. Helaas is Chantal er niet meer bij nadat ook zij een snoekduik heeft gemaakt en even later uit moet stappen door de kou.

In het peloton blijkt na 15 ronden dat we de kopgroep niet meer bij gaan halen en we rekening moeten houden met een sprint met wat er dan nog over is van het peloton, zo’n 30 dames. Laura zit goed voorin als ik met Maya samen naar voren probeer te komen. Maya roep ineen “ja nu!”. Met wat kunst en vliegwerk komen we langs de voorste rijdsters en vliegen met de wind vol in de rug het laatste rechte stuk op. Laura zit vlak achter ons. Zo finishen we als 5e, 6e, 9e en 30e. Een mooie opmaat naar volgende week. Zaterdag rijden we nog een kunstijs-wedstrijd in Amsterdam. Zondag vertrekken we met zijn alle richting de Weissensee. Wij hebben er zin in!

zondag 13 januari 2019

KPN cup 10 Heerenveen

Gisteren stond alweer de 10e cupwedstrijd op het programma. Deze begon eerst met de Regiotop finale waarin Chantal van start ging. Ze reed een goede wedstrijd, was met een mooi groepje weg, die helaas het eind niet haalde. Hierdoor moest ze zich gaan voorbereiden op de sprint, waarin ze naar een 15e plek reed. Dit resulteerde in een 7e plek in het eindklassement!

Om 19.15 uur was het de beurt aan de andere vier dames. Tijdens het inrijden was het goed zichtbaar dat de Regiotop en de B-rijders samen al 150 ronden over het ijs hadden gereden. De bochten lagen er namelijk niet heel mooi bij. Met hier en daar een scheur moest je goed opletten waar je je schaatsen neer zette, zodat je wel genoeg druk kon houden. In de eerste paar ronden was het direct raak. Twee valpartijen waarbij veel dames betrokken waren en dus de achtervolging in moesten zetten, gelukkig zat er niemand van ons bij. Na een stuk of 15 ronden werd het hele peloton geneutraliseerd. Er was weer een valpartij waarbij iemand op het ijs bleef liggen en er dus niet verder gekoerst kon worden. Snel werd er door iedereen een bidon bij Alida aangepakt om de vochtvoorraad weer een beetje aan te vullen. Na een rondje rechtop konden we ons weer gaan opstellen voor de herstart. Er werd direct weer vol doorgekoerst, waar ik wel een beetje moeite mee had. Als diesel moet ik altijd eerst een beetje op gang komen, maar dat zat er nu dus niet in. Helaas kon ik het hoge tempo van het peloton niet bijhouden en moest ik na 37 ronden de koers al verlaten. De andere dames zaten er nog wel bij gelukkig. Het bleef hard gaan. Aanval na aanval, geen moment dat het stilviel. De ene na de andere rijdster moest lossen uit het peloton. Het brak in stukken, sommige groepen konden weer aansluiten maar op een gegeven moment was het ook voor Ankie einde wedstrijd en hadden we alleen Maya en Laura nog in koers. Laura zat mooi voorin de groep wat nog over was. Door de aanmoedigingen die Maya vanaf de zijkant kreeg wist Laura dat Maya er ook nog steeds goed bij zat! Helaas ging na 53 ronden ook voor Maya het licht uit en werden de laatste ronden van de koers met de overgebleven 23 dames verreden. In de volle finale probeerde Laura nog weg te rijden met een andere dame, maar dit werd weer dichtgereden. In de laatste ronden koos ze iemand om achter te zitten, waardoor ze naar een keurige 9e plek reed in de daguitslag!
















Kortom was het een loodzware afvalrace waarbij maar 23 van de 84 gestarte dames de finish behaalden. Voor ons was het niet waar we op gehoopt hadden, met toch nog een mooie top 10 klassering van Laura. Dinsdag staat alweer de volgende wedstrijd op het programma. Dit keer niet op een 400m baan, maar op de 2,5km baan op FlevOnice. We houden jullie op de hoogte!

Groetjes, Nienke

maandag 7 januari 2019

KPN cup 9 Tilburg

Afgelopen zaterdag was het al weer tijd voor de 9e wedstrijd in de cup, dit keer in Tilburg. Naast een reguliere cupwedstrijd was het ook een doorstroomwedstrijd, de besten van het klassement in de Regiotop mochten bij de topdivisie dames starten. Zo mocht ook onze Chantal starten. Ze wilde graag rijden, maar na overleg heeft ze besloten deze wedstrijd toch aan zich voorbij te laten gaan. Ze heeft een vol programma met heel veel wedstrijden en moet helaas wel eens de keus maken om ergens een keer een wedstrijd te laten schieten.

Zo stonden we dus met zijn vieren aan de start in Tilburg. Voor de wedstrijd werd, net als bij alle andere wedstrijden, een voorbespreking gedaan waarin we besproken hoe iedereen zich voelde, wat het plan was en hoe we dit gingen uitvoeren. Iedereen voelde zich goed, dat is een mooi begin. Dan, het plan. De verwachting was dat het een pittige koers zou worden. Het NK was geweest en daar wilde niemand echt door rijden, maar wij verwachtten dat dat nu wel anders zou zijn. Dus gingen we er vol goede moed in.
 
Voordat we van start gingen hadden we eerst nog een minuut stilte, dit voor het overlijden van Paulien van Deutekom. Vervolgens reden we de loze ronde in stilte. Een mooi eerbetoon.
Toen het startschot eenmaal geklonken had ging het direct los. Het tempo werd erin gegooid en er werd hard doorgereden. Om de beurt waren er groepjes die los probeerden te komen van de rest. Tot ongeveer halverwege viel het niet stil.
We waren alle vier alert en reden om de beurt mee voorin. Dit verliep goed. ondanks alle uitlooppogingen was er geen groepje die stand wist te houden tot het eind, het werd een massasprint. Laura, Ankie en Nienke wisten elkaar 7 ronden voor het eind te vinden en reden met zijn drieën naar voren. Ankie en Laura zetten de trein toen op kop. Zo zaten ze in een perfecte positie om de sprint aan te gaan. Ankie leverde Laura perfect af achter de juiste sprinttrein, waardoor Laura goed mee reed en als derde de laatste ronde in ging. Ze hield haar positie goed. er kwamen maar een paar dames heel hard voorbij. Laura eindigde op een mooie 6e plaats. Nienke eindigde keurig op plek 19 en Ankie werd 24ste. Zo deden we ook weer goede zaken voor het ploegenklassement!
Volgende week rijden we in Heerenveen. Tot dan!

Adios!
Maya

dinsdag 1 januari 2019

Nederlands Kampioenschap

Vandaag stond het NK op de kalender in Groningen. Toen ik aan het begin van het seizoen de wedstrijdkalender voorbij zag komen schreef ik deze stiekem in mijn agenda, zo werd één van mijn doelen om me te plaatsen voor dit NK. Want wat leek me dat gaaf, om samen met mijn vier ploeggenoten hier te mogen starten. Op natuurijs had ik al vaker bij de dames gereden maar nog niet op kunstijs. Ik had me geplaatst en zo kon ik me voor gaan bereiden op dit NK. Dat begon al op 31 december, waar ik normaal gesproken met de familie oud en nieuw uit ging zitten lag ik nu optijd in bed. Keurig om half 11 ging ik naar boven en om 11 uur lag ik te slapen.

Ik werd wakker met al wat gezonde zenuwen, maar ook met heel veel zin. Na een warming up op de fiets en een goed bord risotto was het tijd om naar Groningen te vertrekken. Na 10 keer mijn tas nagekeken te hebben of ik écht alles had konden we gaan. Daar was de rest van de ploeg ook aanwezig en konden we met elkaar opwarmen. Er werden nog wat tapejes geplakt door onze masseur Jur en de wedstrijd werd doorgesproken met Alida. Waar ik normaal de warming up vaak alleen moet doen, was het gezellig om dit met z’n allen te doen. De zenuwen groeiden en ik was wel klaar om te gaan beginnen.

Op het ijs stonden de ploegleiders klaar, het hele rechte stuk stond vol en met alle dames bij de ploegleiders. In de bochten stonden cameraploegen en er was veel publiek. Dit was wel even wat anders dan normaal. De wedstrijd begon voor mij goed, ik kon mijn weg in het peloton goed vinden. Ik kwam ‘perongeluk’ in de eerste ontsnapping te zitten, niet het plan maar nu ik er toch zat voelde het wel goed. Ik voelde me goed, tot ik in de bocht onderuit werd getikt.. Pff wat baalde ik hiervan. Met wat blauwe plekken rijker moest ik de baan verlaten. De rest van de ploeg wist zich goed te handhaven en zaten elke ontsnapping erbij. Er kwam alleen niks weg en zo gingen ze zich opmaken voor de eindsprint. Ankie wist naar een mooie 15e plek te sprinten en Laura werd na een actieve koers 18e. Nienke en Maya hebben zich ook goed van voren laten zien tijdens de koers. Voor mij was het NK niet wat ik er van gehoopt had, maar er komen nog meer kansen om samen met de meiden te koersen dit seizoen!

Groetjes, Chantal