Trachitol Trophy 2018

: door Maya

Donderdag 22 november: Breda

De Trachitol Trophy ging van start! De eerste etappe van deze vierdaagse werd verreden in Breda over 60 ronden. De reis er naar toe was al een avontuur, na veel file kwamen we iets later dan gepland aan bij de ijsbaan. Na een goede warming-up trokken we genoeg kleren aan voor de wedstrijd, want het was flink koud! Vanaf het startschot ging het hard. We zaten allemaal goed mee van voren. Ikzelf wist in een tussensprint nog 2 puntjes te pakken voor het pillenpak. Er waren veel aanvallen maar toch kwam er niets los en werd het een massasprint. De Cenned-trein raakte een klein beetje ontspoord, we konden elkaar moeilijk vinden en hierdoor verliep de sprint niet helemaal zoals we wilden. Ankie wist als enige punten te pakken, ze eindigde op een 20 ste plaats.

Vrijdag 23 november: Utrecht
Na de wedstrijd in Breda overnachtten we in het Van der Valk hotel in Nuland. ’s Ochtends hebben
we eerst heerlijk uitgebreid ontbijt. Daarna was het tijd om in te fietsen. Dit hadden we allemaal wel
even nodig, het zuur van de dag ervoor moest er nog even uit gefietst worden. Na een heerlijke lunch
in het hotel vertrokken we ruim op tijd richting Utrecht. Vandaag 70 ronden. Het was opnieuw koud
dus het ijs was goed. Tijdens de voorbespreking hadden we voorspeld dat er een kopgroep zou
ontstaan na de tweede tussensprint. Onze voorspelling kwam precies uit, er werd na de sprint
doorgereden en daar was de kopgroep! Laura was zeer alert en zat er bij. De kopgroep bleef hangen
op ongeveer een halve ronde voorsprong maar bleef wel weg. Laura reed sterk, pakte een goeie
positie in de laatste ronden en wist naar een mooie 9 e plek te sprinten op haar thuisbaan!

Zaterdag 24 november: Hoorn
Vannacht sliepen we allemaal lekker in eigen bed. In Hoorn was het eerst de beurt aan Chantal. In
haar regiotop wedstijd reed ze heel goed van voren. In de finale kwam ze de laatste ronde een beetje
klem te zitten, desondanks eindigde ze op plek 10! Hierna was het weer de beurt aan de rest van de
meiden voor hun 80 ronden koers. Door het koude weer was het ijs goed en werd het een hele snelle
wedstrijd. Demarrage na demarrage maar geen groepje wist weg te komen. Uiteindelijk werd het dus
een sprint waarin Nienke en Maya elkaar wisten te vinden, zij reden respectievelijk naar een 26 ste en
23 ste plaats.

Zondag 25 november 2018
Vandaag stond de laatste dag van de vierdaagse op het programma. De koers ging dit keer over 100 ronden. Met live NOS er bij was iedereen er op gebrand om er een mooie koers van te maken! Het was een harde koers met aanval na aanval. Het was een slagveld! Het peloton werd uit elkaar gereden. Uiteindelijk ging er een kopgroep van 18 dames rond, team Cenned was hierin vertegenwoordigd met Ankie! Zodra de dames rond waren reden een aantal dames direct door waardoor het tempo er in bleef. Ankie had het hier even zwaar, gelukkig was daar Nienke die haar super goed kon helpen! In de eindsprint van het peloton ging Nienke heel goed mee en reed naar een 22 ste plaats. Hierna moest het peloton uit koers en was het aan Ankie om het af te maken. Ze vocht voor wat ze waard was en eindigde als 14 de .

Vier dagen koersen, alles zat er voor ons wel in. Goeie en minder goeie uitslagen, goeie en minder
goeie benen, valpartijen, frustraties en natuurlijk ook weer een hele boel plezier en gezelligheid!
Mede dankzij onze verzorger Jurjen, die ons na iedere koers wist op te lappen en klaar te stomen
voor de volgende dag, hebben wij het deze vier dagen goed volgehouden!

De komende dagen hebben we even de tijd om bij te komen. Het volgende weekend hebben we
geen wedstrijd maar wel een training op Flevonice gepland. De zaterdag erna zijn we weer te vinden
op de ijsbaan in Alkmaar!

KPN Marathon cup 5, Regiotop 3 & Noord-Oost competitie 3

Zoals de titel al laat doorschemeren hadden we dit weekend een vol weekend op het programma
staan. Zaterdag mochten we met de hele ploeg naar Haarlem om daar de vijfde wedstrijd van de
marathon cup te rijden en de derde regiotopwedstrijd. Ik mocht het spits afbijten bij de regiotop, het was goed ijs waardoor het lastig was om met een groepje te ontsnappen aan het peloton. Aan de begeleiding lag het zeker niet, want ik had twee ploegleiders op het ijs staan. Naast Alida stond ook één van onze trouwe sponsors op het ijs die ons begeleidt in de zomer richting het ijs, Annelies. Na veel pogingen kwam er uiteindelijk geen kopgroep weg. We moesten ons dus gaan opmaken voor een massasprint, en massa kan wel heel letterlijk genomen worden. Met de grote groep dames gingen we naar de bel en het was dan ook lastig manoeuvreren tussen de dames door, dit resulteerde in een 8e plaats.

Daarna was het de taak aan de landelijke dames om wat moois te gaan laten zien hier in Haarlem. Na de ploegbespreking, een goede warming up en nog even in de elastieken gehangen te hebben waren de dames er klaar voor. Er ontstond al snel een kopgroep waar Cenned vertegenwoordigd was met Laura. Echter was er na 7 ronden een neutralisatie door een valpartij, de dames konden even wat drinken en jasjes aantrekken om zo na een aantal minuten weer te morgen starten. Direct werd de koers geopend, en ook weer zat Laura direct in de kopgroep. De dames waren alert en misten geen enkele kopgroep. Om de beurt waren de dames voorin te vinden en er werd goed afgewisseld tussen
de meiden, helaas kwam ook hier geen kopgroep weg. Na nog veel valpartijen maakten ook zij zich
op voor een massasprint. En wat voor een sprint, want alle vier de dames wisten in de top 20 te
eindigen. Laura sprintte naar een knappe 8 e plek, Maya wist 15 e te worden en Ankie en Nienke zien
we terug op plek 19 en 20. Een topprestatie om met zoveel dames aan de start alle vier in de top 20
te eindigen. Een mooie generale voor de vierdaagse van volgende week.

Zondag mocht ik nog een keer van start, dit maal in Deventer. Ook hier werd er vaak geprobeerd om
met een kopgroep weg te komen, hier zat ik vaak bij maar we kregen geen ruimte om door te rijden.
Doordat er geen kopgroep wegkwam gingen we richting een massasprint, op ronde drie was er nog
een kleine kopgroep weg. Alle ploegen zaten erbij dus moest ik zelf het gat dicht gaan rijden. Dit
lukte maar daardoor begon ik minder fris aan de finale dan ik had gewild. Hier wist ik nog een 6 e plek uit te halen, na de podiumplek van vorige week had ik gehoopt op meer vandaag. In het klassement sta ik nog wel op een eerste plek, dus over twee weken gaan we kijken of ik in Heerenveen weer naar het podium kan rijden.

Kpn cup 4 Heerenveen

Gisteren stond alweer de vierde wedstrijd op de kalender. Dit keer in Heerenveen. Heerenveen altijd een snelle marathon. We hadden dinsdag lekker getraind dus met de snelheid zat het wel goed en gingen dus allemaal met goede moed naar de wedstrijd toe.

Om 19.15 gingen we dan van start onder toeziend oog van onze sponsors. Het was aanvallende wedstrijd waarin er constant groepjes wegreden. Bij elke groep reed er wel een Cenned rijder mee. We reden dus allemaal attent mee van voren. Ongeveer 25 rondjes voor het eind kwam er dan toch een groep van 16 rijdster los van het peloton. Ankie zat in deze groep. We baalde dat we er niet met twee rijders bij zaten. Toch moesten wij drie ons gaan opmaken voor peloton sprint. Met ronde bord op 11 moesten wij gaan sprinten. Maya en Laura zaten goed voorin en werden respectievelijk 22 en 23ste. Nienke finishte in buik van het peloton. Nu begon voor Ankie pas de finale. Het is altijd moeilijk op wie ga je rijden en ga ik het proberen? Uiteindelijk werd het een sprint van de kopgroep en werd Ankie netjes 8ste.

Groetjes Laura

KPN cup 3 Utrecht

Terwijl Epke Zonderland zich naar een wereldtitel slingerde aan de rekstok zaten wij zaterdagavond midden in onze warming-up voor alweer de derde KPN Cup. Deze week in Utrecht.

Voorafgaand aan de Topdivisie wedstrijd staat Chantal op het ijs in de tweede Regiotop wedstrijd. Na haar valpartij van vorige week, met als gevolg toch wel een vervelende blessure aan haar schouder staat ze er toch weer. De rijdsters maken mooie wedstrijd van en Chantal zit er goed bij. Tot er twintig ronden voor tijd een dame weg rijd en er met de winst vandoor lijkt te gaan. In het peloton wordt naar elkaar gekeken. Wie gaat dit gat dicht rijden en daarmee zijn eigen kansen op de winst vergooien? Uiteindelijk gaat toch het spel op de wagen en wordt de eenzame vluchtster in de laatste 200m terug gepakt. Chantal sprint naar een mooie 6e plek en stijgt daarmee iets in het tussenklassement naar plek 9.

Na de belofte heren zijn wij aan de beurt. Omdat er dit weekend ook het worldcup kwalificatietoernooi is in Heerenveen ontbreken er enkele namen op de startlijst. Maar desondanks is het weer een harde koers.
Het is een beetje werk-ijs en qua temperatuur lijkt het al weer wat op de winter. Met zijn vieren proberen we zoveel mogelijk voorin mee te rijden en in de ontsnappingen mee te zitten. Nienke springt een paar keer knap naar een groep toe. Maar helaas lukt het weer niet om met een groepje te ontsnappen uit de greep van het peloton. Wat betekend dat de wedstrijd opnieuw in een massasprint zal eindigen. In de laatste 15 ronden is het knokken voor een mooi plekje. We vinden elkaar, maar raken elkaar ook weer kwijt. Laura en ik zitten bij elkaar in de laatste rondjes en kunnen elkaar nog wat helpen. Maya gooit er een super snelle laatste 100m uit en haalt daarmee nog stuk of 5 dames is. We persen er alles uit met als eindresultaat een 8e, 10e, 11e en 28e plaats. Allemaal bij de eerste 30 betekent een 2e plek in het ploegenklassement.

Volgende week mogen we naar Heerenveen voor de volgende koers. Wij hebben er zin in!

Groetjes,
Ankie

KPN cup 2 Deventer

Gisteren reden we onze tweede cupwedstrijd in Deventer. Met het goede gevoel dat we over hadden gehouden aan de openingswedstrijd in Amsterdam hadden we allemaal zin in de wedstrijd van gisteren.

Voordat de topdivisie aan de beurt was mocht eerst Chantal rijden bij de eerste Regiotop wedstrijd van dit seizoen. Een mooi peloton van ongeveer 60 enthousiaste dames stond om 17.00 uur klaar voor hun wedstrijd over 50 ronden. Af en toe waren er wat speldenprikjes, maar alles werd weer dicht gereden. Helaas lag Chantal bij een valpartij maar stond snel op en was binnen een ronde alweer terug in het peloton. In de sprint reed ze naar een 18^e plek toe. Na de wedstrijd was er wat minder goed nieuws. Tijdens de valpartij was ze hard op haar sleutelbeen terecht gekomen, waar ze toch wel behoorlijk last van had gekregen. In het ziekenhuis werd geconstateerd dat het gelukkig niet gebroken was, maar dat er wel letsel aan de bandjes was. Even goed uitrusten en hopen dat ze volgende week weer aan de start kan staan in Utrecht!

Om 19.15 uur klonk voor de andere dames het startschot. Er werd direct vanaf het begin hard doorgereden en het was een zeer bewegelijke wedstrijd. Elke keer waren er groepjes die weg wilden komen, maar door het hoge tempo was dit erg lastig. Er waren ook niet echt momenten om op adem te komen, want als er een gat was dichtgereden ging direct de volgende groep er weer overheen. Wij zorgden dat er steeds iemand van Team CENNED bij de kopgroepen zaten. Laura was in het begin erg actief, maar kreeg het later wat moeilijker. Ankie, Maya en Nienke zaten ook mooi voorin. Halverwege de koers was het kaarsje bij Maya helaas uitgegaan. Ze had uit alle macht geprobeerd om goed van voren te blijven zitten. Dit ging ook super goed, maar na 43 ronden was het helaas klaar en moest ze het peloton verlaten. Op dat moment brak het peloton ook in twee stukken. Ankie zat in het eerste deel en Laura en ik zaten in het tweede deel. De eerste groep was iets groter dan de tweede groep dus als deze groep rond zou gaan, ging de helft van het peloton uit koers. Er waren een aantal dames in de tweede groep die toch het gaatje dichtreden waardoor alles weer bij elkaar kwam. Laura en ik hadden het allebei zwaar en moesten zorgen om weer naar voren te rijden om Ankie te helpen voorin. Gelukkig viel het 20 ronden voor het eind even stil waardoor we allemaal weer een beetje op adem konden komen. Door dit moment konden we mooi naar voren schieten waardoor we weer voor in het peloton zaten. Het zag er niet meer naar uit dat er een kopgroep zou ontstaan en dus moesten we zorgen dat we elkaar zouden vinden, zodat we ons op konden maken voor de einsprint. Dit is toch altijd weer een discipline op zich. Positioneren, opletten, vechten voor je plekje en zorgen dat je niet te ver naar achteren zakt. En niet geheel onbelangrijk een treintje vormen met je ploeggenoten. Dit ging bij ons niet helemaal goed. We konden elkaar wel even vinden, maar waren elkaar ook weer snel kwijt. Gelukkig had Laura een goed wiel gekozen om achter te zitten, waardoor ze ondanks haar mindere benen toch nog naar een knappe 13^e plek reed! Ankie en ik zaten helaas opgesloten in de laatste ronden en eindigden op een 29^e en 31^e plek.

Volgende week staan we weer allemaal aan de start in Utrecht, met wederom een Regiotop wedstrijd.

Groetjes, Nienke

KPN cup 1 Amsterdam

De eerste wedstrijd zit erop! Gister om 19:15 stonden we met zijn vieren aan de start op de Jaap Eden ijsbaan in Amsterdam. Allemaal gingen we vol goede moed de wedstrijd in. Toch is zo’n eerste wedstrijd van het seizoen altijd even aftasten. Ploegen zijn anders samengesteld, nieuwe pakken in het peloton, en daarnaast is het ook afwachten hoe iedereen de zomer doorgekomen is. Wij voelden ons in ieder geval alle vier fit, en we hadden er zin in!

Zeker in het begin van de wedstrijd was er in het peloton een beetje chaos. Iedereen wilde natuurlijk voorin rijden, en doordat het tempo niet echt hoog lag gebeurde dit dus ook. Het peloton ging met 4 rijen naast elkaar de eerste rondjes door. Af en toe waren er kleine ontsnappingspogingen maar niemand slaagde erin een serieus gat te slaan. Tot zover verliep alles goed voor ons team. Iedereen was scherp.

Totdat Ankie ten val kwam. Ze werd aangetikt en ging hierdoor samen met een andere rijdster onderuit. Het leek alsof ze snel op kon staan maar maakte nog even een extra pirouette en lag hierdoor al op een vrij grote achterstand die lastig in te halen was. Nienke en Maya hadden het zien gebeuren. Nienke reed naar voren om Laura in te lichten en probeerde aan de voorkant het tempo een beetje te laten zakken, terwijl Maya haar benen stilhield en aan de achterkant van het peloton bleef om Ankie op te vangen. Helaas ging een rondje hierna de bel voor de premiesprint. De snelheid in het peloton ging omhoog en Ankie kon helaas niet meer terug komen en moest na 32 ronden de wedstrijd verlaten. Erg jammer, want naar eigen zeggen was ze net een beetje warm!

De wedstrijd ging verder met nog wat speldenprikjes tussendoor. Laura, Nienke en Maya reden alle drie attent en communiceerden goed met elkaar. Toch kwam er geen groepje los en werd het een massasprint. Helaas werd er nog een Cenned dame betrokken bij een valpartij. Nienke werd aangetikt in de bocht een maakte een buikschuiver waardoor ook zij de wedstrijd moest verlaten. Kort hierna, met nog 13 ronden op het rondenbord, was er een massavalpartij. De wedstrijd werd geneutraliseerd en we moesten herstarten. Nienke was er helaas al af en alleen Laura en Maya waren nog over. Na een kort momentje van overleg tijdens de neutralisatie hadden we ons plan klaar voor de finale. Vanaf de herstart was het nog maar 13 ronden, het was een lange finale. We hadden elkaar goed gevonden en zaten op een goede positie. 2 ronden voor het einde stapte Maya uit de trein om Laura naar voren te brengen. Op de bel ging ze er voor weg en maakte ruimte voor Laura om de sprint af te maken. Helaas kwam ze in de knel waardoor ze de positie niet kon vasthouden. Maya viel compleet stil en eindigde op een 56^ste plaats, Laura werd 21^ste.

Jammer van de pech, gelukkig hebben Ankie en Nienke geen ernstige blessures overgehouden aan hun val. Met genoeg verbeterpuntjes gaan we de nieuwe week in. Volgende week weer nieuwe ronden en nieuwe kansen, dus dan gaan we er weer voor!

Tot volgende week in Deventer!

Maya

Er zijn vele wegen die naar de top leiden

Maandag stond voor ons een rit op het programma van 80 km. Na onze dagelijkse afdaling hebben we even de tijd gehad om in te fietsen voordat we begonnen aan de eerste klim. Veel wegen leiden naar Rome zeggen ze, nou dat kan wel kloppen. Zo reed iedereen van de ploeg een andere kant op en was het aan Alida om iedereen weer te verzamelen. Zoek mijn vrienden, live locatie, belletjes en appjes zorgden ervoor dat Alida hier in slaagde. De ene stond links van de berg, de ander rechts. Uiteindelijk is iedereen boven aangekomen en konden we met elkaar de afdaling inzetten op weg naar de volgende klim. Dit was een klim die de ploeg nog niet eerder had gedaan en dat was te merken… De klim begon goed, maar na een paar kilometer werden de gaten in het asfalt steeds groter, tot er alleen nog maar een kasseienstrook was, wat overging in helemaal onverhard. Tijd om om te keren en langs dezelfde weg terug te gaan. Nadat iedereen veilig beneden was gekomen gingen we nu voor een klim die we wel kenden. Dat leek ons wel zo veilig. Hier beklom iedereen wel dezelfde beklimming, kwam iedereen goed aan en waren er geen onverharde wegen. Bij terugkomst bij het huisje was er even tijd voor ontspanning en een duik in het zwembad. Om ons voor te bereiden op de volgende dag, want dat is dé veelbesproken training van het Cenned kamp in Italië. 

Sportvoeding, dorstlesser, gelletjes en reepjes werden massaal ingepakt om zo goed mogelijk aan de start te staan van deze training, want het was koers. We begonnen deze dag met een pittige klim op de St. Michele, dit is een klim van 4 km en een gemiddelde van 9.9%. Na dit opwarmertje was het tijd voor het echte werk, 6x de klim van 3 km volle bak omhoog. Nou dat hebben we geweten… Om de beurt demarreerde een Cenned dame en het was dan ook echt koers. Gelukkig zag onze ploegleider boven op de berg op een stoeltje op ons te wachten en de laatste nodige aanmoedigingen te verzorgen. Er was flink wat hersteldrank nodig om weer een beetje in de benen te komen. Want herstellen moesten we… 

Rustdag bij Team Cenned betekent namelijk geen rustdag. Woensdag was het tijd om met Candido de bergen in te gaan. Daar hebben we een fantastische wandeling gemaakt van 9 km en kwamen we op een hoogte van 1600 meter. Paddenstoelen, dorpjes, fantastische uitzichten en koeien, alles was aanwezig om een mooie wandeling te maken. Na de wandeling was het tijd om nog even bij de markt te kijken, ijsjes te eten bij het water en boodschappen te doen voor de volgende dag. Want na een rustdag komt weer een trainingsdag, oftewel elke dag is trainingsdag.

 

Ciao Laura & Chantal